Leven vanuit Waarheid | Onderzoek & Dialoog

Welkom op STAP uit de MATRIX, een website over Leven vanuit Waarheid, Leven tussen aanhalingstekens.

Sleur en Stagnatie: Is dit Alles?

Wat is, naast alle ‘vanzelfsprekendheden’, ‘leven’ nu eigenlijk? Misschien ken je het. Het gevoel van ‘is dit alles’? Het gevoel van sleur, stagnatie, vastgelopen zijn. Het gevoel dat je in een rol, ‘leven’, of (levens)situatie bent beland waar alle dagen er grijs en voorspelbaar uit zijn gaan zien. Misschien herinner je je nog wel ergens vaag dat dat ooit anders was, dat er van alles open lag, er van alles kon gebeuren, dat alles gedacht, gevoeld en beleefd mocht worden, en dat dit alles met open armen werd ontvangen. Misschien dat je hebt gemerkt dat het nu vooral lijfsbehoud, angst, ingesleten patronen en andere conditioneringen zijn van waaruit je – dat wie/ wat je denkt te zijn – (be)leeft en handelt.

Misschien heb je wel het gevoel ‘in een soort van slaap of coma te verkeren’. Een constante herhaling van zetten te ervaren, terwijl er ergens een wellicht onbestemd gevoel is, dat dit ‘niet klopt’, dat het anders moet kunnen. ‘Dat je je ‘onschuld’ en ‘vrijheid’ bent verloren’.

‘Hier’ was het een gevoel wat al erg lang (misschien wel zo lang ik me kan heugen) speelde, met alle (als zodanig ervaren) vervelende gevolgen – een gevoel van ‘er niet bij horen’, angst voor het onbekende, zinloosheid, onzekerheid, depressie, en bijvoorbeeld een (alles overheersend) gevoel van ‘onwaardigheid’, ‘machteloosheid’ en ‘verlamming’ – van dien. Toch was het altijd duidelijk dat dit niet het hele verhaal was. Dat dit niet het hele verhaal kon zijn. Tijd om daar eens grondig naar te kijken. Het (inmiddels is duidelijk, schijnbaar) begin van een proces.

Lagen, lagen en nog eens lagen; Pellen naar Leven tussen aanhalingstekens

Lagen, lagen en nog eens lagen;

Conditioneringen loslaten, Schone lei, Wat is waar?

Om iets ‘nieuws’ te (gaan) ervaren, zal daarvoor ruimte dienen te zijn. Beginnen ‘met een schone lei’, terug naar het nulpunt, opnieuw ervaren van de (grenzeloze / contextloze) lege ruimte, het punt van waaruit alles lijkt te ontstaan. Nu is deze lege ruimte, naar alle waarschijnlijkheid, gevuld met concepten, gedane aannames, overtuigingen en andere conditioneringen welke tezamen de – beperking van – (fictieve) persoon(lijkheid) (kan-niet, mag-niet, hoort-niet, lukt-niet, et cetera) lijken te vormen. Naast het feit dat al deze conditioneringen zijn gebaseerd op gebakken lucht, zijn het ook deze conditioneringen (de hechting er mee, om preciezer te zijn) die er voor zorgen dat er sprake lijkt te zijn van beperking.

Door binnen een relatieve, dynamische, vergankelijke ‘werkelijkheid’, conditioneringen als absolute, statische, permanente ‘waarheden’ te hanteren, ontstaat er stagnatie, beperking en wordt er steeds verder van de Waarheid afgeweken. Naar alle waarschijnlijkheid heb je jezelf, zonder daar echt bewust van te zijn gekaderd. Door je hier, aan de hand van de vraag ‘wat is waar?’, bewust van te maken, ontstaat er ruimte om conditioneringen los te laten, waardoor er (opnieuw) ruimte ontstaat voor (het gaan zien van) de (dynamische) spontaniteit, waarmee de ‘werkelijkheid’ zich lijkt te ontvouwen.

(De meest diepe conditionering – en grootste illusie – is het idee van een persoon, persoonlijkheid, een ‘ik’, die (in vrijheid) eigen beslissingen maakt, die dingen (absoluut zeker) weet, die weet wat ‘goed’ of ‘slecht’ is voor ‘zichzelf’ en vooral ‘anderen’, die voortkomt uit dynamisch ervaren ervaringen, welke in statische vorm in het geheugen – verleden – zijn opgeslagen en in die hoedanigheid worden gebruikt (lees: hier blind op vaart), en die niet kan zien dat regels – mochten deze al gelden – altijd slechts betrekking hebben op ‘het eigen Universum’ en op geen enkele manier op de ‘werkelijkheid’ of ‘anderen’ / ‘andere Universa’ toepasbaar zijn.)

 

Lege Ruimte (grenzeloos / contextloos)

Door (opnieuw) te (gaan) zien dat de persoon(lijkheid), en de daarbij horende ‘werkelijkheid’, een (optionele) fictie is (perceptie is feitelijk alles), is het mogelijk (opnieuw) lege ruimte te ervaren. Door het (opnieuw) ervaren van deze lege ruimte, ontstaat er (opnieuw) de mogelijkheid om: Te (gaan) leven in plaats van overleven. Kansen (gaan) zien in plaats van obstakels. Het (laten) ontstaan van nieuwe ervaringen, doordat (op lucht gebaseerde overtuigingen, die resulteren beperkingen . Minder energie aan stress, angst en zorgen kwijt te zijn, en het leven – spontaan, open en elke keer weer als nieuw- in al haar glorie te (be)leven.

Met de ‘ik-kan-niet, ik-mag-niet, het-hoort-niet, beter-slechter, ik-denk-het-beter-te-weten, wat-als, ik-zou-wel-***-willen machine’ (dat wie / wat je nu waarschijnlijk denkt te zijn) aan de zijlijn gezet, kan er, door middel van Onderzoek en Dialoog, objectief gekeken worden naar bijvoorbeeld gedragspatronen, angsten, hoe er wordt omgegaan met (levens)situaties, en waar – en hoe – deze kunnen worden losgelaten. (Wat is waar?)

Hoe je het namelijk ook wendt of keert; varen op statische informatie, terwijl de waarheid is dat er van ‘statisch’ geen enkele sprake is, of kan zijn, is een vorm van ‘de plank misslaan’, het zorgt voor het ontstaan van wrijving en stagnatie, omdat het aanhangen van het idee van een statische ‘werkelijkheid’, nooit zal kunnen lukken, gezien de afwezigheid van een statische ‘werkelijkheid’. – Vrij logisch zou je zeggen; Toch is het mogelijk dit een heel leven te ontkennen, er een heel leven onbewust van te blijven, door te (blijven) geloven in concepten, overtuigingen en algemene – door omgeving en cultuur bepaalde – ‘normen en waarden’. (Overigens is dat mechanisme iets waar, ironisch genoeg, verder ook niets mis mee is, of ook maar kan zijn. Terwijl denken – en er zodoende in geloven – dat het anders is, naar alle waarschijnlijkheid wel het uitgangspunt zal lijken. Echter; Niets is zoals het lijkt!)

 

Screenshot Thirteenth Floor (Film)

Screenshot Thirteenth Floor (Film) – Niets is wat het lijkt

Permanentie binnen de ‘werkelijkheid’ is een Illusie

Want, hoewel je jezelf waarschijnlijk – onbewust – hebt wijsgemaakt dat er permanentie bestaat binnen de waargenomen ‘werkelijkheid’ (dat wat binnen de set overtuigingen en gedane aannames is verheven tot ‘absolute waarheid’, maar niet meer of minder waar is dan de droom van afgelopen nacht), is dat slechts een hardnekkige gedachte, een overtuiging, een (foutieve) aanname. Relatieve, arbitraire, vergankelijke en veranderlijk concepten, ideeën, gedachten, emoties en verklaringen (van bijvoorbeeld ervaringen), welke tot permanente ‘waarheid’ zijn verheven. In feite gaat het slechts over bewustzijn, en is de daarop volgende aanname, dat het vervolgens gaat om ‘jouw’, ‘mijn’, ‘zijn’, of ‘haar’ bewustzijn – wat het algemeen heersende model is – slechts gebaseerd op het in stand houden van het verzinsel ‘ik’. (Persoon(lijkheid) / ego.)

(Waarheid is, maar daarover valt verder niets te zeggen. Als het gezegd, geschreven, bedacht of anderszins in gemanifesteerde vorm verschijnt (relatief, vergankelijk en vluchtig), is er logischerwijs niets (absoluuts) over te zeggen. Toch is er niets wat er ‘niet bij hoort’, omdat Waarheid is en de ‘werkelijkheid’ een (verschijnend en verdwijnend) uitvloeisel is. Uiteindelijk is er slechts één, dat ene, die ene, en zelfs die uitspraak kan tussen aanhalingstekens worden gezet. (Iets) missen is daarmee, hoe hardnekkig de illusie ook is, een feitelijke onmogelijkheid.)

 

Voorbij ‘goed’ en ‘kwaad’: Een (slopend) Proces

Gezien het feit dat deze hele ‘zienswijze’ indruist tegen het gangbare, zou het voor te stellen moeten zijn, dat ‘een transformatie’ als deze niet over één nacht ijs gaat. Het ontdekken van – en van daaruit gaan doorzien – van datgene waarvan altijd gedacht is dat ‘jij’ het bent, raakt aan iets wat als fundamenteel ervaren wordt. Gezien de emotionele hechtingen die aan de conditioneringen hangen – en waarbij ‘ik’ ook een conditionering blijkt te zijn – zal het loslaten van deze conditioneringen lijken op ‘het afsterven van een deel van jezelf’. (Feitelijk is het een proces van sterven en wedergeboorte. Waarbij het ‘de context’ is die uiteindelijk ‘sterft’, maar door de (schijnbare) verstrengeling (vanuit de aanname van een persoon te zijn – terwijl het feitelijk ‘slechts’ gaat om een set gedragspatronen, gedane aannames, overtuigingen, verdedigingsmechanismes, et cetera) met (de fictieve) ‘ik’, ziet dat er in de beleving wat anders uit. Hoewel niets persoonlijk is, of zelfs maar kan zijn, wil dat niet zeggen dat, dat in beleving (de hallucinatie, de droom) niet anders kan lijken. – En dat lijkt – ze leert de ervaring hier – nogal ‘levensecht’.)

Wanneer het gaat om als ‘slecht’, ‘pijnlijk’ of ‘onbelangrijk’ bestempelde conditioneringen, kan het verlangen naar het loslaten hiervan in de weg staan, maar over het algemeen loopt dat als vanzelf. Het proces kan een stuk lastiger (lijken te) zijn als het gaat om conditioneringen die het stempel ‘goed’, ‘plezierig’ of ‘belangrijk’ hebben meegekregen, omdat het koesteren hiervan en identiteit die er van daaruit aan ontleend wordt, nogal nauw verbonden lijken. Van daaruit is te stellen dat elk proces op zichzelf staat. Wel zitten er schijnbare overeenkomsten in de mechanismes die hierbij spelen. (Uiteraard is dit alles gebaseerd op het proces dat hier is doorgemaakt, en in zekere zin nog doorloopt, aangezien er bij dit proces altijd sprake van ‘verder’ – doorzien, experimenteren en bijvoorbeeld communiceren – is.)

“Om de waarheid te ontdekken wordt vereist: afzijdigheid van de kudde. En dat alleen al is genoeg om de mens banger te maken dan de dood. Want de mens is een kuddedier.”

— Sören Kierkegaard

 

STAP uit de MATRIX – Inhoud en Mogelijkheden

Artikelen, ‘Kennis’

Het onder de aandacht brengen van dit proces, aangeven wat eventuele valkuilen zouden kunnen zijn, (min of meer algemene) mechanismes met betrekking tot dit proces die ‘hier’ doorzien zijn delen, en het rommelen aan het op conditioneringen gebaseerde kaartenhuis wat ‘ik’ en ‘werkelijkheid’ genoemd wordt, is één van de dingen waar STAP uit de MATRIX zich (middels de artikelen) op richt.

‘Kennis’ – wanneer deze wordt gehanteerd als landkaart, en niet als het terrein zelf – kan helpen om bepaalde zaken helder te krijgen en/of te (gaan) doorzien. De artikelen op STAP uit de MATRIX zullen dan ook onder andere gericht zijn op;

  • Het omver werpen van heilige huisjes;
  • Het aan de kaak stellen van de arbitraire aard van – en schijnbare tegenstrijdigheid binnen – de (voor) waargenomen ‘werkelijkheid’ / sociale context;
  • Het beschrijven van (verdedigings)mechanismes binnen het denken;
  • Het beschrijven van (verdedigings)mechanismes welke betrekking hebben op emoties en emotionele hechtingen;
  • Het beschrijven van veel voorkomende mechanismes – en (ingesleten) patronen – welke betrekking hebben op de beleving van de (voor) waargenomen ‘werkelijkheid’ / de (fictieve) ‘persoon’ en interactie met van deze ‘persoon’ met ‘anderen’ en de ‘werkelijkheid’;
  • Een aanzet tot, hoe het (be)leven vanuit deze lege ruimte (eventueel – namelijk arbitrair) vorm te geven is;
  • Van kijken naar zien (gaan) en (gaan) zien wat is in plaats van wat niet (werkelijk) is, maar wordt bedacht, gewenst, gefantaseerd en bijvoorbeeld ‘belangrijk gemaakt’.

 

Onderzoek & Dialoog

Door middel van onderzoek naar – (samen) kijken naar de aard van de ‘werkelijkheid’, Waarheid en de positie van (de gewaande) ‘ik’ ‘daarbinnen’ – en dialoog hierover, is het mogelijk dit allemaal zelf te gaan zien. Wellicht dat de artikelen, posters of gedichten op deze website daarin iets kunnen betekenen. Wanneer je opteert voor een meer interactieve benadering, kun je hiervoor het forum gebruiken.

Wat ‘was’ (illusie van verleden) komt niet meer terug, wat is (het moment vóór NU) zal er gewoon zijn, van wat in het verschiet lijkt te liggen (toekomst) valt niets zinnigs te zeggen. Het gebeurt, simpelweg omdat het gebeurt en er is niemand om daar wat van te vinden. Voor alles verantwoordelijk, maar nooit ergens schuldig aan. ‘Wat is’, ligt vooraf aan ‘wat schijnt te zijn’, terwijl er van ‘twee’ of ‘meer’ geen sprake is – of zelfs maar kan zijn. Daarmee is het perfectie en harmonie die de klok slaan. Elk moment is ‘een ontstaan van vorm uit het niets’, waarbij het ontstaan, gelijktijdig met het vergaan samenvalt. (Niet waar natuurlijk, maar wel heel ‘werkelijk’.) Elk moment als nieuw, leeg, en vol (schijnbare) mogelijkheden. 

'Hulp' bij het proces van ontwaken

Ondersteuning van het proces, individueel, in arbeidssituaties of als ‘entertainment’

Ondersteuning van het Proces

Daarnaast kan er een beroep worden gedaan op het ondersteunen van dit proces in de praktijk, door middel van (samen) onderzoeken en/of dialoog. Het is mogelijk hiervoor een afspraak te maken.

 

Onderzoek & Dialoog toepasbaar in arbeidssituaties

Het (samen) – in groepsverband – kijken naar vastgelopen patronen en mechanismes, en de overtuigingen die er achter zitten (gaan) doorzien, kan ook behulpzaam – en inzichtgevend – zijn in het geval van bijvoorbeeld (terugkerende) conflicten, miscommunicatie, misverstanden, et cetera – welke ten koste van arbeidsvreugde, en daarmee efficiëntie (kunnen) gaan – of bij het proces van een reset / reorganisatie (terug naar het nulpunt). Klik hier voor meer informatie.

Onderzoek & Dialoog als entertainment

Ook is het mogelijk dit spel van onderzoek en dialoog in een meer vrijblijvende setting, waarbij het dan vooral gaat om de ‘entertainment waarde’ ervan, hoewel het leren werken met – en vanuit de lege ruimte – nooit kwaad kan natuurlijk.

Leer je vrienden, partner, collega’s of anderen met wie je in verbinding staat op een andere, diepere, en meer oprechte manier kennen. Kijk hier voor een uitgebreidere uitleg en verdere mogelijkheden.

 

Leven tussen aanhalingstekens

Het lijkt waar; Een ‘ik’ (Persoonlijkheid / ego), die – schijnbaar in vrijheid – keuzes maakt, functioneert en weet. Wanneer er echter daadwerkelijk en helder naar gekeken wordt, wordt echter al snel duidelijk, dat het hier gaat om een hersenspinsel. (Gek genoeg wel een hardnekkig hersenspinsel, wat nogal wat energie lijkt te consumeren in de vorm van verdediging, oordeel, selecteren, goedkeuren, afkeuren, zorgen maken, problemen bedenken, het goede willen doen, ‘wat is in het moment’ verhullen, et cetera.)

Nader bekeken gaat het hier om een (statische) laag (ideeën, concepten, theorie), die een barrière vormt tussen de vanuit deze laag (voor) waar-genomen “werkelijkheid” (de MATRIX), en ‘wat is’ (Waarheid). Daarmee is het ‘weten’ – dat de fictieve personage ‘ik’ lijkt te doen – feitelijk een ‘denken te weten’, zonder enige grond in welke ‘werkelijkheid’ – realiteit, of context – dan ook.

Uiteraard brengt het ‘leven tussen aanhalingstekens’ – de realisatie dat het allemaal ‘slechts’ een droom is, een verschijning, zonder werkelijke tegenstellingen – en op die grond alles wat komt verwelkomen, een nogal drastische verschuiving met zich mee. Over hoe dit er ‘hier’ in de praktijk uitziet, zullen ook artikelen verschijnen op STAP uit de MATRIX. (Let wel: dit is puur als illustratie en entertainment en heeft op geen enkele manier de intentie achter zich ‘waar te zijn’ of voor wie dan ook ‘van waarde te zijn’.) 

Al-één in 'jouw' Universum

‘Werkelijkheid’: Centraal in ‘jouw’ Universum

 

Ten slotte

Neem dit alles – en vooral ‘jouw rol’, en/of ‘mijn rol’ hierin – allemaal niet te serieus. Blijf adem halen, er is geen haast, wees aardig voor jezelf en anderen en ga niets lopen forceren, want dat werkt alleen maar averechts – been there done that!

Het leven is een spel dat wordt gespeeld en spellen speel je met een bepaalde frisse speelsheid. Het bijzondere van dit spel is, dat het niet gaat om de knikkers – winst of verlies, beter of slechter, goed of kwaad – maar om het spelen zelf. Er wacht geen beloning op het eind en ‘je leeft’ NU! Alleen door dat te zien is er al een hoop gewonnen. Je doet niets verkeerd, er gaat niets verkeerd, iedereen komt daar waar hij of zij ‘hoort’, en het is geen wedstrijd.
Het is allemaal perfect, even perfect als jij – of je dat nu zelf weet of niet.

 

Slachtoffer naar meester: Een stukje proces

Waarheid: Wat is, is, niet wat ‘je’ denkt dat is; Alles perfect, even perfect als jij – of je je dat nu realiseert of niet.

 

Contact, Afspraak maken, Forum

Heb je vragen, opmerkingen, of iets te communiceren? Mail het, of ga naar het contactformulier.

Via het contactformulier voor afspraken, of door het sturen van een email naar het desbetreffende adres, kun je een afspraak maken.

Na registratie kun je ook een onderwerp openen in het Forum.
(lees eerst even het doel en de regels)

 

Marcel

STAP uit de MATRIX Logo

STAP uit de MATRIX

* Mocht je STAP uit de MATRIX willen ondersteunen kan dit het best door middel van een donatie, waarmee de kosten en een stukje tijd gecompenseerd kan worden. Kijk voor meer informatie op de pagina doneren, elders op deze website.