Controle loslaten: Jana, een verhaal

Plaatje ballon: Lichter, luchtiger, zonder hechting, maar met volle aandacht

Loslaten: Lichter, luchtiger, zonder hechting, maar met volle aandacht

In dit stukje, deel ik een ervaring die onlangs plaatsvond, en illustreert, hoe het los laten van controle, er voor zorgt dat wordt gezien dat het ‘proberen te houden van controle’, eigenlijk averechts werkt. Het is iets wat in ‘mijn ervaring’ regelmatig kan worden gezien, en waarmee ‘hier’uitvoerig geëxperimenteerd is. Verder vond ik het gewoon een leuk verhaal om te delen. (Voor de eerlijkheid: er zijn een aantal details uit het verhaal weggelaten. Dit voor de leesbaarheid, en duidelijkheid.)

Een telefoontje

Het begon met een telefoontje waaruit de wanhoop sprak. ‘Pelle wil niet meer naar school’, was de boodschap. ‘Daar zal Pelle dan een reden voor hebben’, was mijn reactie. En ineens werd het rustig aan de andere kant. ‘Dat zegt mijn man ook’, klonk het. Een paar dagen later was ik in gesprek met Jana, de moeder van Pelle. Het eerste contact met Jana (niet haar echte naam overigens) voelde een beetje afstandelijk, behoedzaam en beredeneerd.

Jana (‘controlfreak’ van beroep) ;-)

Jana is een lieve vrouw van begin dertig. Warm, intelligent, geraffineerd en erg punctueel. Pelle (ook niet de echte naam) is dat niet. Of zoals Jana het omschreef: ‘Pelle doet het allemaal zoals hij het wil. Wat dat betreft is het net zijn vader’. Volgens Jana was de reden dat er met Pelle ‘geen land te bezeilen was’, zijn gebrek aan discipline en zijn neiging tot het doordrijven van zijn zin. Vooral wanneer het op regels aankomt.

Naarmate het gesprek vorderde, kwam er steeds meer frustratie naar boven. ‘Ze plannen niets. Ze leven van moment naar moment. Je kunt nooit eens iets normaal afspreken’. Inmiddels was voor mij wel duidelijk dat dit niet alleen om Pelle ging, maar ook om Arno, de man van Jana. Verder was mij al snel duidelijk dat het met de onderliggende relatie niet zo veel te maken had. Voor zover ik dat kon peilen, zat dat wel goed.

Ik vroeg aan Jana wat zij dan als ‘verkeerd’ zag in het gedrag van Arno en Pelle. Het was dat moment dat bij Jana het licht even uitging en ze in huilen uitbarstte. Uiteindelijk kwam het hoge woord er met horten en stoten uit. En om een lang verhaal kort te maken, kwam het uiteindelijk neer op een stukje jalousie. ‘Ik zou willen dat ik alles zo makkelijk langs me af kon laten gaan’, snikte Jana.

Daarna hebben we gesproken over het los laten van controle. Uit ervaring weet ik namelijk dat hoe meer je je verzet tegen het gedrag en hoe meer je er aan doet om dit te controleren, hoe groter het ‘probleem’ wordt. Daarnaast bleek dat er gewoon een heel groot stuk angst zat. Angst over de toekomst van Pelle, angst met betrekking tot de relatie en angst voor veranderingen van het ‘ik’, of wellicht te gaan zien dat er geen ‘ik’ is, die in controle is.

 

Oefeningen

Samen hebben we een aantal oefeningen bedacht, waardoor Jana wat vaker controle los laat. Af en toe een dag zónder agenda, niet gevuld met allerlei afspraken en tijd voor haarzelf. Daarnaast hebben we het gehad over ademhaling, het omgaan met de (schijnbare) spanning die het loslaten van controle bij haar met zich meebrengt, en schrijven. (Een soort light versie van autolyse.)

Dit geeft een nieuw en breder perspectief op de werkelijkheid. Ook hebben we gesproken over het in gesprek gaan met je kind (ook al is Pelle pas 7 jaar) in plaats van in discussie gaan of werken met belonen en straffen. Dat laatste was iets wat bij Pelle – maar ik ken het ook uit eigen ervaring -, niet werkt. Zijn reactie was steevast: ‘Oké, dan heb ik straf’. Een reactie die dan vervolgens weer maakte dat Jana woest werd.

Na ons gesprek heb ik nog een paar keer contact met Jana gehad via email en vanaf het begin was het al duidelijk dat veel van de ‘problemen’ die er eerder waren, nu dat Jana ook wat minder controle probeerde uit te oefenen en er binnen het gezin meer overleg plaatsvond, nu (bijna) niet meer speelden. Ook binnen de relatie van Jana en Arno is er nu meer saamhorigheid. Vandaag kreeg ik weer een mailtje van Jana.

Plaatje leven zonder vangnet, vallende persoon

Leven onder vangnet; Vrije val

Beste vakantie

Het is vakantie geweest en Jana heeft niet geregeld wat ze van dag tot dag zijn gaan doen. Zoals ze zelf zei: ‘Ik heb mezelf ook laten verrassen deze keer’. En Pelle. Pelle liet mij via zijn moeder weten dat dit ‘de beste vakantie is geweest die hij ooit heeft gehad’.

Waarmee het duidelijk is geworden dat er soms juist meer harmonie en structuur ontstaat, juist door een stukje controle los te laten.

Good job, Jana!

Benieuwd wat ik voor jou kan betekenen? Kijk op STAP uit de MATRIX voor meer informatie, of klik hier voor de pagina met Spelregels en mogelijkheden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *