Er bestaan geen stammen, er zijn geen koningen

Niemand ‘is de baas’ van niemand. Gelijkheid (in ‘waarde’) is absoluut.

In dit korte artikel (wat eerder deels op Facebook verscheen) wordt gekeken naar stammen, groepen, hun koningen en leiders – of wat daar voor door moet gaan. Stammen en groepen hebben vaak een hiërarchische structuur, waarbij er constant onderscheid gemaakt wordt in ‘hoe waardevol’ sommige mensen zijn – en ‘hoe waardevoller’, of ‘minder waardevol’ anderen zijn. Waarbij het natuurlijk een beetje de vraag is, wat nu idioter is, het achter een ander aanlopen, omdat je denkt dat die ander jouw belangen behartigt, of het idee dat jij er wel geschikt voor zou zijn, om anderen te vertellen wat ze het beste wel of niet kunnen doen. (Ik gok op een gelijkspel.)

 

Overleven van ‘de eigen stam’ voorop

Op het niveau van de ervaring / het organisme, is er de neiging alles te doen ter overleving van ‘de stam waartoe je behoort’. De ‘keuzes’ die worden gemaakt, richten zich dus niet (voornamelijk) op het individu.

De normen en waarden, zoals die gelden binnen ‘de stam’, gelden – totdat er binnen ‘de stam’ anders besloten wordt – als waarheid, en worden daarmee ‘beter’ dan de normen en waarden van ‘een vijandige stam’ (elke stam behalve die waartoe men denkt te behoren) geacht. Middels verdediging en aanval ter verdediging, wordt dit door ‘de stam’ uitgedragen. (Strijd, onenigheid, vaak met geweld als gevolg.)

Het ‘goede doen’ (vanuit het perspectief van ‘de stam’) wordt daarmee ‘kwaad aandoen’ ten opzichte van ‘een vijandelijke stam’.

 

Shoppen in identificatie (lidmaatschap stam)

Wat nu constant verandert is, ‘met welke stam een individu zich identificeert’. De ene keer is dat gebaseerd op nationaliteit, een andere keer op sociale achtergrond, een soort regel die geldt is, ‘we identificeren ons met ‘de stam’, welke er op dat moment (vanuit het individu gezien), het meest gunstig uitziet. (Waar we het meest aan denken te kunnen hebben.)

Daarnaast is er binnen ‘de stam’ (elke ‘stam’) een bepaalde hiërarchie. Bij sommige ‘stammen’ zijn de meest wijze mensen de leiders, bij weer andere ‘stammen’ geldt weer dat ‘hoe harder je schreeuwt en hoe onmenselijker je jezelf opstelt’, je in deze haast koninklijke positie brengt.

Door anderen verantwoordelijk te stellen voor jouw leven(somstandigheden), lijk je ‘controle te hebben’, maar zet je jezelf effectief buitenspel.

Stam binnen de stam

‘Stammen’ zou je dus ook kunnen zien als ‘koninkrijkjes’ – met in het Westen, de grootverdieners (‘een stam’ – loyaal aan zichzelf – binnen ‘een stam’ – de burgers in het Westen, die in de onterechte veronderstelling zijn dat ‘de stam van grootverdieners’ loyaal is aan de gehele ‘stam’), waarbij koning en koninkrijk – desnoods met als prijs ‘het individuele leven’ – door de rest van ‘de stam’ verdedigt wordt.

 

Illusie

Het jammere hierbij zou kunnen zijn dat ‘het individu’ denkt te handelen in het belang van ‘de hele stam’, terwijl zijn inzet vooral ten goede van ‘de koningen’ (feitelijk een parasiterend gedrocht / een ziekte binnen ‘de eigen stam’) komt.

 

Fuck stammen

Vandaar dat ik niet (meer) doe aan ‘stammen’ ik altijd een weerzin heb gehad tegen ‘koningen’ (lees: ieder mens dat zich denkt boven een ander te kunnen plaatsen), en de enige ‘stam’ (welke ik als koningsloos beschouw), die ik (als ik me tijdelijk ergens mee identificeer) aanhang ‘de mensheid’ is.

Want, je zou toch zeggen dat we deze primitieve manier van ‘met elkaar samenleven’, gezien de moderne ontwikkelingen, waardoor we dit hele ‘denken in ‘stammen’ en belangen, al lang achter ons gelaten hadden kunnen hebben.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *