Observatie: weg is weg, loslaten

ervaren, loslaten, ervaren, loslaten

In dit korte artikel, wat in een ietwat andere vorm eerder op Facebook verscheen, gaat het over loslaten van ‘dat wat eens was’ / ‘dat wat eens scheen te zijn’. Wat weg is, is immers weg, behalve in de niet als zodanig bestaande herinnering. Het verleden is immers geweest en (op ervaringsniveau) onomkeerbaar. Proberen vast te houden aan iets wat weggevallen is, kan alleen maar wrijving opleveren. Toch heeft de mens de sterke neiging om vanuit de illusie van het voorkomen van het ervaren van pijn, de ‘waarheid’ (kleine letter) uit de weg te gaan.

Ervaren (genieten / leren), loslaten, ervaren (genieten / leren), loslaten, enz.

Wanneer er echt naar gekeken wordt, gaat het elke keer weer om hetzelfde mechanisme. Namelijk; ervaren, (genieten / leren), loslaten, ervaren (genieten/ leren), loslaten, enzovoorts. Waarbij elke keer weer ‘opnieuw begonnen wordt’. Elk moment weer. Soms – en bij voldoende tijd, altijd – zal het echter zo zijn dat ‘deze cirkel’, om welke reden dan ook, doorbroken wordt. Dan wordt gezien dat ‘opnieuw beginnen’, er na de loslaat fase niet meer in zit.
(Waarbij het goed is te vermelden dat zoiets met ‘schuld’ of ‘fout gaan’, nooit iets te maken heeft, maar dat het is hoe dingen werken. Verandering is de enige constante, onzekerheid de enige zekerheid.)

In plaats van iets wat ‘gestorven is’, opnieuw tot leven te proberen te wekken (denk aan een zelfbeeld, een bepaalde activiteit, plan of bijvoorbeeld een project), is het handiger om, om wat gestorven is, te rouwen, en weer verder te gaan. Een nieuwe ronde ervaren, (genieten / leren), loslaten kan zo beginnen. Toch is er vaak de neiging ‘dat wat niet meer is’, proberen vast te houden. (Wanneer dat punt van ‘sterven’ bereikt is, is iets wat intuïtief merkbaar is, maar waarbij er de neiging is hier ‘het denken’ overheen te halen, en te laten overrulen. Vanuit verzet ontstaat hierdoor dat de gedachte, welke de intuïtie in dit geval ‘tegenspreekt’, kracht / macht heeft. Waar lijkt, zou je kunnen zeggen.)

Hangen

Zoals gezegd, is er echter de neiging ervaringen ‘vast te pakken’, ‘er aan te klampen’. Blijven hangen in ‘terug naar de oude situatie willen’, ‘oplap werkzaamheden verrichten’, of simpelweg ‘het heengaan ontkennen’, kost echter veel tijd en energie. Zonde, want het lost uiteindelijk helemaal niets op. Het is uitstel van executie.
(Wat niet wil zeggen dat het niet zo is, dat het, wanneer het niet grondig wordt onderzocht, wel de illusie van ‘iets goeds doen / iets redden’, geven kan. – goed beschouwd is dat verzet tegen ‘wat is’!)

Wat gegaan is, is gegaan. Wat komen gaat, gaat komen. Terwijl er van komen of gaan, uiteindelijk geen enkele sprake is. En het is het (gaan zien van het) laatste waar het eigenlijk om gaat.

‘Binnen de droom’, is het een schijnbare mogelijkheid steeds simpeler te (gaan) kijken. (Waarheid is, dat er geen sprake van mogelijk of onmogelijk is.)

Verzet

Zoals gezien kan worden is iets wat ‘over is’ – en daarin lijken ‘binnen de droom’ allerlei gradaties, (met de dood als ultieme vereffener) – niet accepteren, iets wat gelijk staat aan verzet. Verzet wat – door het verschil in beleven en ‘wat is’, interne wrijving met zich mee zal brengen.

Hoe minder verzet, hoe meer overgave aan ‘wat is’, hoe helderder de dingen eruit zien. Alleen, is het handig daarbij te onthouden, dat dat alles plaatsvindt ‘binnen de droom’, en dus niet als zodanig ‘waar’ is. Hoewel het zeker echt kan schijnen te zijn.

(Uiteindelijk geldt: Het is geen Waarheid, en er is uiteindelijk (‘gelukkig’) ook niemand om zich daar druk over te maken. Het is die kant uit waar ‘vrij zijn’ ‘te vinden is’.)

Plaatje: geen mens is niet doodgegaan

De dood, het ultieme ‘loslaten’. Geen mens is niet dood gegaan!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *