Observaties, gedachten, overdenkingen 5

Plaatje waarop geschreven wordtHierbij weer een compilatie van een aantal teksten zoals deze op de Facebook pagina van STAP uit de MATRIX – en dit geval de persoonlijke profiel – verschenen. In deze (5e) editie, weer een aantal dingen om eventueel naar te kijken / over na te denken. Deze keer gaat het over dat, ‘iets vinden van iets of iemand, geen basis heeft in welke ‘werkelijkheid’ dan ook. Het tweede stuk gaat over ‘meningen’ en het arbitraire karakter daarvan. Zoals met alles in vorm, uiteraard niet waar, maar er is natuurlijk niets mis met het verleggen van de fictieve horizon. Veel lees, contemplatie, en denk-plezier. 

Vinden, denken, willen, verwachten (van ‘iets’ of ‘iemand’)

Wat je denkt over, vindt, wilt of verwacht van mensen, heeft alles te maken met wat jij denkt, vindt, wilt, of verwacht (van mensen), het beeld in jouw hoofd (met betrekking tot mensen), en heeft op geen enkele manier iets met die mensen te maken.

Jij bent het die het beeld vormt (op basis van wat je zou willen – dat een ander doet) waarop je al het andere projecteert. Zowel het idee van ‘hoe iemand is’, alsmede de reactie (het oordeel) daarop, vindt plaats in jouw denken. (Fantasie dus.)

 

”Jouw’ zelfgecreëerde teleurstelling(en)’

Teleurstellingen die binnen deze context ‘ervaren worden’, zijn daarmee dan ook ‘over jezelf afgeroepen’, door te geloven in de (zelf verzonnen) gedachte over iemand, en zijn of haar eigenschappen.

Waarmee de vraag rijst – er vanuit gaande dat verandering mogelijk is, en je ook wilt dat dit ‘jezelf bezighouden met het creëren van jezelf teleurstellen’ ophoudt – of  ‘het oordelen over’, willen veranderen van anderen (waarover je geen enkele controle hebt), het beïnvloeden van anderen (zodat ze alsnog iets doen wat in jouw straatje past), de meest optimale manier is, om dit euvel van ‘zelf gecreëerde teleurstelling’, ‘op te lossen’?

Veranderen gebeurt vanzelf, binnen ‘jouw systeem’

Als (het gedrag wat) iemand (vertoont), niet binnen jouw invloedssfeer ligt – behalve wanneer er sprake is van manipulatie van (het gedrag van) de ander – en als alles (van ‘idee over’, ‘beeld van’, en het oordeel / de projectie daarop) in ‘jouw systeem’ (hoofd / geest) plaatsvindt, zal een eventuele verandering, dáár (‘jouw systeem’) moeten plaatsvinden.

(Het idee van ‘anderen die je iets aandoen’, is in en van zichzelf een illusie, die je het idee van controle geeft, zonder dat er van controle daadwerkelijk sprake is – of maar kan zijn. Terwijl tegelijkertijd ‘de plek waar iets veranderen kan’, uit het zicht verdwenen is. Stagnatie dus.)

 

De vinger ‘wijst altijd naar jezelf’

De vinger wijzen naar anderen, staat daarmee gelijk aan ‘jezelf buitenspel zetten’, ‘het creëren van een niet op te lossen probleem’, en veroorzaakt een gevoel van machteloosheid, welke ‘je jezelf aandoet’.

Hoe achterstevoren?

[Waarbij de opluchting is, dat er van ‘ik’, ‘anderen’, ‘vinden van’, ‘kwetsen, laten kwetsen, en gekwetst worden’, en ‘welk ander prachtigs ‘in vorm’ dan ook’, uiteindelijk (in de afwezigheid van ‘personen’ / ‘persoonlijkheid’) helemaal geen sprake is. Althans, zo ‘is de ervaring ‘hier”]

Plaatje verhalen

‘Kennis’, meningen, vinden (van). Uit het boekje of van een ander, niet uit ervaring.

Meningen

In deze tekst wordt gekeken naar het fenomeen ‘meningen (hebben en uitdragen)’, en is tot stand gekomen naar aanleiding van gesprekken, de afgelopen weken.

Kijk ‘mij’ eens een ‘mening’ ‘hebben’


Natuurlijk heb ik een mening*.

Sterker nog, ik vind bijna overal wel wat van.

Wat alleen niet zo is, is dat ik de illusie heb, dat die meningen, ‘belangrijk’, ‘waardevol’ of ‘waar’ zijn.

Ook is er niet de illusie dat mijn meningen ‘beter’, ‘meer gefundeerd’, of ‘meer nobel’ zijn, dan de meningen van een ander.

 

‘Wat is ‘, ‘is’, ‘een ‘mening’ niet

‘Wat is’, ‘is’, ongeacht wat ik (of een ander) daarover aan meningen verzamel(t) of niet. Een mening ergens over hebben, en die eventueel uiten, heeft, in en van zichzelf, dan ook nog nooit geleid tot iets constructiefs.

In verreweg de meeste gevallen, zorgt ‘het waarde hechten aan een (arbitraire) mening’, en anderen van die mening trachten te overtuigen (waarbij het al aanwezig zijn van een mening, over het hoofd lijkt te worden gezien, waarbij er dus de illusie van ‘een betere mening’ is, en waarbij er intern de verwarring is tussen ‘een mening – over ‘wat is” en ‘wat is’) voor conflict.

 

Een ‘mening’, is geen (niet de) Waarheid

‘Als waarheid aangenomen, maar in werkelijkheid arbitraire, meningen’, ‘botsen’. Ze worden nu vergeleken, verdedigd, en (vaak koste wat kost) ‘hooggehouden’.

Vanuit ‘lijfsbehoud’ (lees: vanuit de vergissing een naam, waaraan een verzameling meningen, ‘waarheden’, herinneringen en bijvoorbeeld verlangens kleven, te zijn.) gaat dit vaak gepaard met (verbaal) geweld.

Als je even goed kijkt een nogal debiel mechanisme.

Een boze Donald Duck

 

Het ‘werkt’ niet

Allereerst houd je jezelf voor de gek, door te denken dat ‘een mening hebben over’ en ‘waarheid’, hetzelfde is.

Daarnaast wordt de stap gemaakt om een ander van deze ‘waarheid’ (feitelijk een arbitraire mening – binnen de context van Waarheid, een waan!) te overtuigen.

En dat, terwijl dit hele mechanisme er, als kers op de taart, voor zorgt dat er nooit voorbij meningen gekeken wordt, ‘wat is’, niet wordt gezien, en gesprekken in de praktijk meer het karakter van afzonderlijke monologen lijken te hebben. (Beide partijen zijn immers grotendeels bezig, met het pushen van meningen en agenda’s, in plaats van in gesprek te zijn.)

‘Mijn poep is beter dan jouw poep.’, lijkt het te willen zeggen. Maar poep blijft natuurlijk poep, hoe dan ook…”

*mening, kan hier heel ruim worden gezien, want, naast waarheid, is het alles ‘wat is’. Binnen de context van deze tekst gaat het voornamelijk over overtuigingen, interpretatie van ervaringen, aanname, schuldgevoel en verlangens, maar eigenlijk is het over de gehele linie toepasbaar. Want, dat de waargenomen ‘werkelijkheid’ ook ‘werkelijk’ bestaat, anders dan als iets wat – niet nader beschouwd – voor waar(heid) genomen wordt, is in dit geval (en ook in bovenstaande tekst) een aanname, een (arbitraire) mening.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *