Machteloosheid, Onrust, Verwarring; U zij Dat!

Een vaststaand ontwerp, valt te benoemen

In deze tekst wordt opnieuw gekeken naar perspectief. De context is ‘Waarheidsrealisatie’, en het (schijnbare) proces / pad wat hier toe leidt. Binnen ‘mijn’ ervaring lijkt Wakker Worden, of dat wat daarmee verward wordt, inmiddels iets wat bij veel mensen iets geraakt heeft. Vanuit ‘mijn’ beperkte waarneming (o.a. 1-op-1 gesprekken) valt te zien, dat er bij veel mensen sprake is van een bepaalde onrust, machteloosheid, verwarring, en daaruit voortkomende ontevredenheid.

Het is vaak deze ontevredenheid die een zoektocht naar ‘verlichting’ op gang brengt. In het verleden was het zo, dat mensen niet makkelijk met het gedachtegoed omtrent ‘Wakker Worden’, in aanraking kwamen. Dit is in de laatste 100 jaar nogal drastisch veranderd. Je zou dat kunnen verklaren vanuit het – in algemene zin – directer toegankelijk zijn van informatie omtrent tal van onderwerpen, dus ook dit onderwerp. (Denk aan het gemak van reizen, Internet, en overige media.)

Twee kanten?

Aan de ene kant kun je zeggen dat het mooi is, dat ook deze informatie nu voor een grotere groep mensen beschikbaar is. Aan de andere kant gaan er zo veel verhalen en mythes rond op bijvoorbeeld Internet, dat het lastig kan lijken ‘waar nu op af te gaan’. Met de nadruk op LIJKEN. Het simpele feit is namelijk, dat er niet iets is om op af te gaan. Dit niet vanwege het ‘onbetrouwbaar zijn’ van de boodschappers / brengers van de informatie, maar vanwege de afwezigheid van van die boodschappers en brengers. Waarbij het – als hierop wordt voortgeborduurd – uiteraard niet anders kan dan, dat er ook geen ontvanger van de boodschap is. Het verhaal van ‘twee kanten’, en ‘betrouwbare en onbetrouwbare informatie’, is daarmee dan ook een fictie. (Want wie zou het dan zijn die deze informatie ‘ontvangt’?)

Niet voor ‘jou’ (wat ‘je’ denkt dat ‘ik’ is)

De informatie is – net zoals deze tekst – in het geheel niet gericht aan ‘wat ‘je’ denkt dat ‘ik’ is’, maar aan ‘wat is’ – en ‘wat je bent’. Om het in meer gangbare termen te stellen, is de informatie gericht op ‘het absolute’, ‘god’, ‘waarheid’, ‘de boeddha’ of welke termen er in de loop van de tijd ook maar aan ‘DAT’ is komen te hangen. Waarbij er – logischerwijs – ook ‘hier’ niet ‘iemand is’, die deze informatie verstrekt. ‘Dat’ is, en de (ver)schijn(ing) van al het anderen, vindt ‘daarbinnen’ plaats. Waarbij ‘dat’ niet wordt gehinderd door welke voorkeur of tegenstelling dan ook. (In de praktijk valt de zin ‘daar kan ik met mijn kop niet bij’ nog wel eens, en goed beschouwd valt daar weinig tegen in te brengen. Het hoofd / denken / mind is niet de oplossing, maar eerder onderdeel van het probleem. Zonder dat er werkelijk sprake is van een ‘probleem’ of ‘oplossing’.)

‘Wat ‘je’ denkt dat ‘ik’ is, zal hier – in de meeste gevallen, zo leert de ervaring – tegen in verzet komen. Dat ‘valse zelf’ – om er maar een label op te plakken – weet namelijk niet anders dan van ‘zijn of haar bestaan’. Omdat dat ‘valse zelf’ echter niet waar is / niet bestaat, is er nogal wat energie nodig, om deze leugen van ‘wie of wat je, volgens opgelegde standaarden, zou moeten zijn’ in stand te houden. (Het is een oneindige, maar geen stap verzettende, sprint richting helemaal niks.)

Wat nog meer energie kost, is proberen vanuit de context van dit ‘valse zelf’, tot besef van ‘dat’ te komen. (Het bengelende wortel principe. Altijd ‘net niet’.) Alles – inclusief maar niet beperkt tot gedachten, emoties, overtuigingen, het lichaam, het denken, bestemmingen, zingeving, enzovoorts, enzovoorts – wat betrekking heeft op dat ‘valse zelf’ (de als bestaand veronderstelde persoonlijkheid) is in die zin als een sta-in-de-weg. (Dat is iets wat waarvan ‘hier’ – gebaseerd op ‘mijn’ ervaring – de indruk is ontstaan, dat ‘iedereen’ dit in meer of mindere mate ‘weet’. Waarbij het ontkennen hiervan, een stress factor – voor o.a. het lichaam – lijkt te zijn.)

De verwarring tussen ‘ik ben dat’ en ‘ik ben, bla, bla, bla’, richt zich op iets wat niet in de vorm dat het denkt dat het bestaat, bestaat, waarmee een unheimisch gevoel, machteloosheid, en verwarring, vrij logische gevolgen lijken.  (Een goede verstaander leest trouwens ‘ik ben dat’, precies voor waar het voor staat. ‘Ik’ en ‘dat’, is in geen enkel opzicht ‘twee’!)

Altijd mis, altijd te laat

U zij ‘dat’

Het hele verhaal met betrekking tot Wakker Worden, verlichting, waarheidsrealisatie, of whatever het genoemd moge worden, gaat uit van één voor-veronderstelling, namelijk dat ‘jij, ‘jij’ bent, als in ‘een persoon’, een ‘ik’, een ‘ego’, een ‘ziel’, een ‘entiteit’ feitelijk. Wanneer er echter naar gekeken wordt, en dat wordt het niet vaak – zo is de indruk ‘hier’ – zal er te zien zijn, dat dat hele idee van ‘een entiteit zijn’, zich op zijn hoogst baseert op niet geverifieerde / onderzochte informatie.

Informatie  waarvan die niet bestaande ‘ik’, ‘persoon’, ‘entiteit’, ‘ego’, denkt te kunnen profiteren, om zodoende ‘verlicht’ te raken, de Waarheid te realiseren, of hoe je het ook noemen wilt. Je zou kunnen zeggen, dat ‘iets wat niet bestaat’, een poging doet door middel van ‘het onderzoeken van zijn of haar bestaan’ met terugwerkende kracht alsnog ‘bestaan als (afgescheiden) entiteit’ te claimen. En dat allemaal, terwijl er al die tijd niet wordt gezien hoe ‘dat’, ‘wat is’, ‘waarheid’, ‘je ware natuur’, aan dit alles wat (achteraf) bedacht, verzonnen, en geloofd wordt, vooraf gaat. Jij bent ‘dat’! (Hoe ironisch, op zijn kop, en achterstevoren. En wat een geniale manier van ‘verstoppen’…)

Plaatje lege doos

Tegen ‘jou’ gesproken

Met bovenstaande nog vers in de ervaring – bij wijze van spreken – volgen hier nog een aantal aanwijzingen, die ‘hier’ van pas kwamen. Van ‘dat’ tot ‘dat’, zogezegd. Waardoor dus geldt dat ‘het als ‘ik’ proberen te interpreteren’, hem niet gaat worden. Wat die (als waar aangenomen) ‘ik’, ‘valse zelf’, ‘mind’, ‘lichaam’, daar ook tegenin lijkt te willen brengen. ‘Jij’ gaat – en hoeft – het niet – te – begrijpen. Beter houd ‘jij’, ‘je’ akelig stil, zonder ook maar de illusie aan te hangen, de minste poging te doen om ‘je akelig stil te houden’. (Niet per definitie ‘makkelijk’, maar absoluut ‘te doen’.)

  • ‘Ik’ is niet geschikt om van ‘ik’ los te komen.
  • ‘De mind’ is niet ‘je’ redding. Het kan een bruikbare tool zijn, maar na gebruik ‘wegwerpen’.
  • Alle projecties op, en verhalen over ‘dingen’, ‘entiteiten’, vorm – en energie is ook vorm – of whatever te benoemen is / lijkt, is NIET waarover het gaat, en is hooguit een obstakel.
  • Er MOET niet iets gebeuren om ‘heel’, ‘volledig’, ‘goed’ of wat dan ook te zijn. Wat al is, hoeft niet bedacht te worden.
  • ‘Dat’ heeft niks op met persoonlijke voorkeuren, meten en wegen, vergelijken, of welke vorm van ‘de illusie van twee’ ook.
  • Proberen met ‘ik’ uit ‘ik’ te komen – al dan niet door het volgen van tradities, leringen, spirituele stromingen, religie, geloof in de wetenschap (ook een religie), of wat dan ook – is een bijna sluitende garantie dat e.e.a. in (zo gehallucineerde) misère zal resulteren.
  • Bijleren – anders aanleren, omdenken, enzovoorts – is allemaal de andere kant uit ten opzichte van waar het in de tekst hierboven  – en dan wordt het gedeelde, en tijdelijk houdbare, plaatje wat daar wordt geschetst bedoeld – over gaat.
  • Er gaat nooit iets mis.
  • Er is niets beter of slechter.
  • Wakker worden is geen must.
  • Er is nog nooit iemand van een gedachte of emotie dood gegaan.

Oh ja, en ‘dat’, ‘is’ gewoon, dus, er gaat nooit iets mis! (Ook als ‘jij’ denkt, dat ‘je’ kunt denken, dat het anders is.)

Benieuwd – of en eventueel – wat ik voor jou kan betekenen? Kijk op STAP uit de MATRIX voor meer informatie, of klik hier voor de pagina met Spelregels en mogelijkheden, of om direct een afspraak te maken.

Ook kun je eens kijken op het forum of contact opnemen, natuurlijk.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *