De Waarheid: Hoe STAP je uit de MATRIX?

Plaatje 'ik' binnen de 'MATRIX'

De MATRIX, dat ben ‘jij’…..

De afgelopen periode, is er een vraag die steeds weer voorbij komt. Die vraag is: “Wat bedoel je nu eigenlijk precies met uit de MATRIX stappen”? En, hoewel het een open vraag lijkt, gaat deze meestal gepaard met een hele karrenvracht aan aannames. Aannames die op hun beurt weer zijn gebaseerd op eerdere aannames, welke weer zijn gebaseerd op eerdere aannames. Dit gaat zo door, totdat de bottleneck bereikt wordt, namelijk ‘angst voor het onbekende’, ‘angst om niet te bestaan’. ‘angst om onvoldoende te zijn’, ‘angst om iets vervelends te moeten ondergaan’ en vooral ‘angst voor angst’. 

Vooraf

Om te beginnen wordt dit een lange lap tekst. Als je dus snel afhaakt, en dingen al snel langdradig vind worden. is dit geen tekst voor jou. Waarover het gaat is namelijk zo simpel, dat het niet anders gaat, dan het heel erg complex en uitvoerig te beschrijven. Dat kan wellicht vreemd klinken, maar dat is het niet. In de dagelijkse praktijk zijn we zo gewend geraakt aan soundbites, hap-snap, doordoen, haasten, en zeker niet stilstaan, dat een simpele uitleg (meestal) niet (meer) begrepen wordt.

Simpel

In principe zou een aantal (eigenlijk nogal vanzelfsprekende zaken) aanstippen, voldoende moeten zijn om het concept (een verhaal dus, niet de Waarheid!) ‘uit de MATRIX stappen’, duidelijk te maken. Namelijk:

  • Je bent niet ‘je’ naam, ‘je’ als herinnering opgeslagen ervaringen, ‘je’ kennis, of welk gekaderd of gedeeld idee ook.
  • Er is, gaat, was, zal nooit, kan niet, ‘iets mis zijn’. Niet met ‘jou’, niet met ‘anderen’, niet met ‘de wereld’ en niet met ‘de werkelijkheid’. Punt uit. Klaar. Over en uit.
  • Er is niets wat (meer of minder) van belang is (dan ‘iets anders’). Er valt dan ook niks te winnen of te verliezen. (Heel misschien ‘te ervaren’, maar dat komt zonder garantie!)
  • Machtswellust, hebzucht, controledrang, gevoelens van minderwaardigheid, gevoelens van afhankelijkheid, drang om te moeten presteren, en bijvoorbeeld uitgaan van de aanname dat het leven een strijd, een opgave, een ‘iets moeten doen, leren of presteren’ zou zijn,  baseren zich op de (door de overgrote meerderheid van de mensen als ‘waar’ aangenomen) verwarring dat ‘wat is’, ‘wat ‘jij’ bent’, niet compleet zou zijn.
  • De MATRIX en ‘wat je nu denkt te zijn’ is één en hetzelfde ‘ding’, terwijl er uiteindelijk niet van ‘een ding’ of ‘één’ sprake is.
  • Dat waarvan er nu wordt geloofd, ‘dat ben ik’, is een fictie, een verhaal, een hallucinatie, een idee, een gedachte, of wat minder charmant gesteld, complete bullshit.
  • Waarheid (God, Zelf, of welk label je er ook voor gebruikt) is alles, alles is Waarheid, jij bent dát.

Als dat compleet en volledig duidelijk is, is ook duidelijk dat er niet iets hoeft gedaan te worden, niet iets hoeft te gebeuren, en dat dat nooit anders heeft kunnen zijn. De beperkte ervaring ‘hier’ leert echter dat ‘dit ten volste realiseren’, soms wat tijd kan lijken te kosten. Dat mag in werkelijkheid niet als zodanig waar zijn, maar vaak is er wel het geloof dat dat anders is.  

Slachtoffer naar meester: Een stukje proces

Geen ‘kennis’. Niet ‘iemand’, die ‘weet’, niet ‘iets’ om ‘te weten’.

 STAP uit de MATRIX, een ‘persoonlijk’ verhaal

Toen ik ruim elf jaar geleden (in eerste instantie) met (de website) STAP uit de MATRIX begon, had ik niet echt een beeld van waar het naartoe zou gaan. Er was een vaag idee wat ‘uit de MATRIX stappen’ zou betekenen, maar terugkijkend was dat in nevelen gehuld. Het was een soort van duidelijk, dat het iets te maken had met een gevoel van ‘gevangen zijn’, een idee ‘dat er iets danig mis (met mij en de wereld) was’, en een vage indruk (bij gebrek aan een betere term) ‘dat er iets was om daar verandering in aan te brengen’. (Dat was overigens iets wat – voor zover de herinnering toereikend is – iets wat mijn hele leven al zo ervaren werd. Het leek altijd nogal onlogisch, dat ‘ik’ – als in ‘Marcel’ – leidend zou zijn ten opzichte van ‘wat is’ – of ‘het leven’, zoals ik dat toen zag.)

  • Dat ‘gevangen zijn’ en ‘iets mis zijn met’, werd in de loop van de tijd tot ‘de MATRIX’ gedoopt, en ‘de verandering’, zogezegd, werd gezien als ‘de stap er uit’. Dat laatste bleek achteraf wat anders in elkaar te zitten.

Een ‘crisis’

Halverwege die periode raakte ik in fysieke zin bijna alles kwijt, en kwam in tal van voor mij onbekende situaties terecht. Situaties waarvan er toen veel als pijnlijk ervaren werden, maar waarbij er soms ook sprake was van het ‘ongelooflijke’. In al die gevallen werd snel duidelijk hoe stevig het geloof in de hechting was (zowel wat betreft ‘het goede’ als ‘het slechte’) met wat ik ‘de MATRIX’ was gaan noemen. Een fenomeen wat in de loop van de tijd daarna steeds scherper en  helderder werd, is geworden, en wordt. (Dat laatste beschreven vanuit de fictieve positie van ‘ervaringsniveau’ / wat niet ‘jij’ is.)

Zoektocht

Het gevoel van ‘iets is mis’, en ‘gevangen zijn’, stuurde me in die elf jaar langs de werelden van complotten, tegenbewegingen, spiritualiteit, het cultiveren van eenheidsbewustzijn, ascentie, new age, het kosmische, tweelingzielen, allerlei intellectuele verhandelingen, de lichtwerkers- en nieuwetijds-beweging, persoonlijke ontwikkeling, non-dualisme, en uiteraard verlichting. Ook op de eilanden boeddhisme, advaita, regressie, transcendente meditatie, en belichaming werd enige tijd doorgebracht, om zo maar eens een paar dingen te noemen.

Toch was er elke keer weer de realisatie dat al die dingen geen voldoening gaven. Op het eerste oog leek het ‘anders dan wat ik kende’, maar als de tijd zijn werk gedaan had, bleek het telkens weer om hetzelfde te gaan. Zolang er niet echt naar gekeken werd, leek e.e.a. te kloppen, maar wanneer er iets dieper op de materie werd ingegaan, werden opnieuw dezelfde patronen zichtbaar. Ook al deze ‘uitbreidingen op het gangbare gedachtegoed’ bleken fundamenteel aan dezelfde ‘MATRIX mechanismes’ onderhevig.

Same old, same old

Machtswellust, hebzucht, controledrang, gevoelens van minderwaardigheid, gevoelens van afhankelijkheid, drang om te moeten presteren, en bijvoorbeeld uitgaan van de aanname dat het leven een strijd, een opgave, een ‘iets moeten doen, leren of presteren’ zou zijn, was ook ‘in die werelden’ schering en inslag. Het was iets waardoor ik me op termijn steeds – of eigenlijk nóg – verdrietiger en depressiever ging voelen. Best grappig als je bedenkt dat de hele zoektocht natuurlijk niet begon, omdat het leven er voor mijn gevoel zo geweldig uitzag. 

Wat ‘is’, als ‘wat ‘jij’ niet bent’ niet langer wordt geloofd?

De MATRIX, een metafoor

Voordat er verder wordt gegaan met het ‘persoonlijke’ verhaal, eerst een metafoor ten aanzien van ‘de MATRIX’ / ‘het uit de MATRIX stappen’, aan de hand van de gelijknamige film en het computerspel Minecraft.

Wanneer je Minecraft speelt, is er de mogelijkheid tot het installeren van mods (modificaties). Deze mods zorgen er voor, dat er code wordt ‘ingeplugd’ in de originele Minecraft code. Hierdoor ontstaan er andere mogelijkheden, worden parameters aangepast, enzovoorts. Het voordeel is, dat wanneer een bepaalde mod niet werkt, deze weer kan worden verwijderd, waarna Minecraft weer in originele staat runt. Het nadeel is, dat het installeren van veel mods, de boel (vaak) enorm vertraagt. Ook is het zo, dat sommige mods onderling niet compatible zijn, waardoor de boel vastloopt, en/of Minecraft zich onvoorspelbaar gaat gedragen. Toch is de oplossing elke keer weer simpel; verwijder de mods, en Minecraft loopt weer als een zonnetje. In The Matrix zien we hoe Neo uiteindelijk gedeprogrammeerd word. Aanhakend op het Minecraft verhaal, ‘de mods worden verwijderd’.

Om e.e.a. nog wat simpeler voor te stellen; In The Matrix zit ook de scene dat er bij Neo een zendertje (dat van technologisch naar biologisch switchende ding) geïmplanteerd krijgt. Wanneer we nu even vergeten dat het om een zendertje gaat, en we ‘zendertje’ vervangen voor ‘mod’, zien we hoe ‘iets externs’ (een deel van) de besturing / ‘het besturingssysteem’, overneemt. (Een vermindering wat betreft autonomie en met de twijfelachtige implicatie, dat het om ‘iets niet eigens’, wellicht zelfs ‘iets schurk-achtigs’ gaat. Hierdoor komen er vraagtekens te staan bij de belangen die gediend worden.)

Als we ‘zendertje’ of ‘mod’ nu vervangen voor ‘ego’, ‘persoonlijkheid’, of ‘bundel van extern aangeleerd gedrag, overtuigingen, kennis, informatie’, enzovoorts, ontstaat er een bepaald beeld. In basis is er bij geboorte sprake van een besturingssysteem (mind) dat als een zonnetje draait, maar in de loop van de tijd worden er allerlei mods geïnstalleerd, en zendertjes geïmplanteerd, waardoor het systeem steeds vaker vastloopt, hapert, of zich ‘eigenaardig’ gedraagt. Er wordt geen duidelijk onderscheid gemaakt tussen ‘eigen’ en ‘niet eigen’, zogezegd. Sterker, mods en zendertjes worden geïnstalleerd en geïmplanteerd, maar onderhoud en eventuele de-installatie, en opschonen, lijkt niet in de picture te zijn. Binnen het STAP uit de MATRIX verhaal, zijn ‘de mods’ en ‘de zendertjes’ wat ‘de MATRIX’ genoemd wordt.

Wat de eventuele gevolgen daarvan zouden kunnen zijn, en wat daarvoor ‘een oplossing;  zou kunnen zijn laat ik (voor dit moment) graag aan het voorstellingsvermogen ‘daar’ over. 

Foto Matrix stijl - Ctrl-Z

De oplossing is simpel; Verwijder (het geloof in) de ingeplugde code, en je bent terug bij de start .

Paradox

Terwijl de zoektocht gaande was, begon er langzaam iets te dagen. De situatie waarin ik verkeer, of denk te verkeren (geloof in het zijn van de hechting met ‘de MATRIX’) en ‘dat wat ik, ik noem’ is hetzelfde. Dus, wie – of wat – zou dan ‘uit de MATRIX moeten stappen’? ‘Als alles wat ik weet, ken, ervaar, vind, of wat ik dan ook doe’, me is aangeleerd, en zich dus baseert op een externe autoriteit, wat zegt dat dan over ‘mij’? Is het raar om je vervreemd te voelen van ‘dat wat je niet bent’? ‘Ik’ kan onmogelijk van ‘ik’ afkomen. (Een paradox, een full stop.)

En, zoals dat altijd gaat, verscheen er iets ‘voor mijn neus’ wat deze paradox in een ander daglicht stelde. Via Frits van Autolyse,nl, stuitte ik op materiaal van Paul Hedderman (zenbitchslap.com/). Hier wordt alcoholisme / verslaving getypeerd als een parasiet in de mind. Wanneer deze lijn wordt doorgetrokken zou gesteld kunnen worden dat ‘de MATRIX’ (de term die Hedderman gebruikt is ‘self’) zichzelf, in en van zichzelf, als een parasiet gedraagt.

‘Hier’ werd het geduid als ‘een interne loop’, waarnaar gekeken kon worden. Beide modellen komen in zoverre overeen, dat er in beide gevallen een schifting ontstaat tussen ‘wat is’ en ‘de parasiet’ / ‘de loop’. Het ‘slechte’ nieuws was natuurlijk: Dat is niet ‘wat ‘ik’ ben’, dus ik kan niks doen! Het ‘goede’ nieuws was natuurlijk: Dat is niet ‘wat ‘ik’ ben’, dus ik hoef niks te doen! Het bleek grotendeels het einde van een (nooit begonnen) zoektocht. Als er al sprake was van ‘iets wat gebeurde’, was dat niet iets waarover ik ging. Het zou kunnen worden uitgelegd als een soort van ‘vrije val’. (En ja, denken dat dat van dat controle hebben anders was, ging gewoon door.) 

NB: ‘Niets hoeven te doen’ wil niet zeggen ‘alles uit de weg gaan’, omdat dat laatste, ‘niets doen’, in dat geval uiteraard ook gewoon ‘iets doen’ is. 

Plaatje leven zonder vangnet, vallende persoon

Vrije val

Shift

Ergens gaandeweg dit hele verhaal, ontstond er een shift wat betreft ‘beleving’. De identificatie met ‘de loop’ / ‘Marcel’ raak(te) meer en meer op de achtergrond. En hoewel er bij vlagen nog steeds sprake bleek / blijkt te zijn van ‘mis-identificatie’ – en elke identificatie met ‘iets’ is dat – is dit niet meer iets waaraan geloof gehecht kan worden. Als het al enige houdbaarheid lijkt te hebben, is de houdbaarheidsdatum, eigenlijk bij voorbaat al overschreden.

Alles ontvouwt zich spontaan, behalve als de illusie wordt opgepakt, dat er een entiteit is die hierover controle heeft. De ervaring ‘hier’ laat zien dat ook dat mechanisme, of eigenlijk het geloof erin, (zich) oplost. Het leven wordt daardoor ineens een stuk minder zwaar ervaren, en er is altijd de ‘reset-knop’. zeg maar. Voor de ervaring ‘hier’ lijkt het verschil tussen het gevoel van ‘moeten leven’ en ‘mogen leven’, en ‘overleven’ en ‘leven’, vooral groot. Waarmee niet gezegd is dat er nu constant sprake is van een uitzinnig / extatisch gevoel van ‘gelukkig zijn’. (Dat zou alleen te peilen zijn in vergelijking met ‘ongelukkig zijn’, maar daarvoor moet er dan weer wel van geloven in ‘gelukkig of ongelukkig zijn’ sprake zijn, en ‘geloof’ is niet ‘is’.)

 

STAP uit de MATRIX?!?

Kort door de bocht is ‘het terugnemen van de autonomie’, en ‘ruimte voor eigenheid’ (op ‘ervaringsniveau’) en het doorzien van de ‘mis-identificatie’, (en het oplossen van de emotionele investering daarin) dus wat wordt bedoeld met ‘uit de MATRIX stappen’. Waarbij de aantekening dient te worden gemaakt dat er, voor zover er al sprake is van de (illusie van) controle geen ‘beter’ of ‘slechter’ is aan ‘wel of niet uit de MATRIX stappen’!

Het gaat dus niet, zoals vaak gedacht lijkt te worden, om (in fysieke zin) alle schepen achter je te verbranden. (Niet dat dat niet zou ‘werken’, of dat daar iets mis mee zou zijn, overigens.) Ook gaat het niet per definitie om ‘volledige Waarheidsrealisatie’ – hoewel het daar op de website vaak over gaat. Die term wordt namelijk ook al snel een ding om na te streven, en de kaart (en alle labels hebben alleen met de kaart te maken) is niet het terrein.

Er is geen ‘jij’ die Waarheid realiseert, ofwel, er is geen ‘jij’, die ‘uit de MATRIX stapt’, aangezien ‘De MATRIX’ en ‘wat ‘jij’ denkt te zijn’, niet ‘twee dingen’ zijn. Zoals met alles is ‘uit de MATRIX stappen’, een concept, niet ‘het’. Er lijkt een proces gaande te zijn, er lijkt wat te gebeuren, maar dat zegt uiteindelijk helemaal niks over ‘wat is’, Waarheid, of welk label er ook opgeplakt lijkt te worden. En je kunt nooit terugkeren, van waar je nooit vertrokken bent!

“Wijsheid, rust en tevredenheid zijn alleen mogelijk door verwardheid, woede en hebzucht. Er kan alleen Verlichting bestaan als er illusie is.” — Huang Po

Voor meer achtergrond / illustratie zou je hier het interview op Nondualiteit kunnen kijken.

Als alle onmogelijkheden doorzien zijn, moet alles wat overblijft, hoe onwaarschijnlijk het ook lijken mag, wel Waarheid zijn.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.